Voordat sardientjes in blik worden verwerkt, worden kop, staart en ingewanden verwijderd, terwijl de graten behouden blijven. Vervolgens worden ze kort voorgegaard en ingeblikt. Nadat de blikjes zijn verzegeld, worden ze onder druk verhit in een autoclaaf (een soort snelkookpan) bij een temperatuur van ongeveer 120 graden. Door deze behandeling worden de graten zacht en volledig eetbaar. Omdat de blikjes luchtdicht zijn afgesloten, blijft de vis jarenlang goed.
Aan sardientjes in blik worden meestal water, olijfolie of zonnebloemolie toegevoegd. Olijfolie, bij voorkeur extra vierge, is de gezondste keuze. Als je moet kiezen tussen water en zonnebloemolie, kies dan voor water. Zonnebloemolie bevat namelijk veel omega-6-vetzuren, waar we doorgaans al ruim voldoende van binnenkrijgen. Een overschot aan omega-6 ten opzichte van omega-3 kan ontstekingen bevorderen.
Sardientjes bevatten veel waardevolle voedingsstoffen, zoals omega-3-vetzuren, vitamine D, vitamine B12 en mineralen als calcium, ijzer en fosfor. Deze dragen bij aan sterke botten, spieropbouw, energievoorziening en een gezond hart- en vaatstelsel.
In tegenstelling tot grotere vissen, zoals tonijn of zwaardvis, staan sardientjes laag in de voedselketen. Daardoor bevatten ze weinig kwik en andere zware metalen. Bovendien planten ze zich snel voort, wat ze tot een duurzamere keuze maakt dan veel andere vissoorten.
Omdat sardientjes in blik een hoge concentratie aan gezonde voedingsstoffen bevatten, kun je stellen dat ze zeer gezond zijn. Volgens sommigen verdient het bescheiden blikje sardientjes zelfs het predicaat van een van de goedkoopste ‘superfoods’. De geur en smaak zijn echter vrij uitgesproken en een zilverkleurig visje uit een laagje olie eten spreekt niet iedereen aan.
